Keles

Uludağ’ın güneybatı yamaçlarında bulunan ilçe,Keles Deresi vadisinde kurulmuş olup,Bursa merkeze uzaklığı yaklaşık 45 kilometredir.Keles Deresi, Uludağ-Eğriöz Dağları arasındaki platoyu yaran Kocasu Çayı’nın bir koludur. Batıdan Hüseyin Alanı Geçidi ile Bursa´ya;doğudan Tepel Geçidi ile İnegöl´e bağlanır. Doğu ve kuzeydoğuda İnegöl ilçesi, güneydoğuda Kütahya ili, kuzeyde merkez ilçe ile çevrilidir. İlçenin yüzölçümü 640 kilometrekare,yüksekliği 1050 metre civarındadır. Keles ilçesinde Marmara ve Ege bölgelerinin geçit iklimi hâkimdir.

Yaygın bitki örtüsü karaçam ormanlarıdır. Uludağ´a yaklaştıkça Köknar,Yabani Kavak, Ardıç ve Gürgen gibi ağaç türlerine rastlanır.1 belediye ve 36 köyden oluşur. Nüfusu,2007’ye göre 16 bin’dir. 1999’a kadar göç alan bir ilçe iken Marmara depreminden sonra göç vermeye başlamıştır.1953’de ilçe olan Keles ismi Orta Asya kökenli bir isimdir. Özbekistan’da Taşkent’e bağlı bir yerleşim biriminin adının Keles olduğu öğrenildikten sonra bu yer, kardeş şehir ilan edilmiştir.Keles aynı zamanda Kazakistan’da bir nehir adıdır.

Kasabanın adı muhtemelen Eski Yunan kolonilerindeki Kleos, Kilos adından gelmedir.Ekonomi: İlçe halkının büyük bölümü geçimini tarım ve hayvancılıktan sağlamaktadır. Tarım ürünleri içersinde en önemli gelir kaynağını çilek, kiraz, vişne, tütün, nohut, anason gibi ürünler oluşturmaktadır. Verimli tarım ancak Nilüfer Çayı vadisi ve Kocasu ırmağı vadisinde yapılmaktadır.İlçede sanayi kuruluşu yoktur. Keles Linyitleri Başmühendisliği’ne ait linyit kömürü ocağı bulunmaktadır. Son yıllarda süt işleme tesisleri merkez ve köylerde kurulmaya başlanmıştır.Halk tarım ve hayvancılık gelirlerinin yanında Bursa ve diğer illere mevsimlik işçilik için çalışmaya gitmektedirler.Tarih: 1953 yılına değin Orhaneli´ne bağlı nahiye olan Keles bölgesinde Bitinya, Roma, Bizans kalıntıları bulunur. Roma döneminde önemli yerleşim birimlerinden biri olmuştur.M.S. 548’de yaygın bir vebadan sonra yöre önemini yitirmiş ve kent terk edilmiştir ancak Uludağ’ın keşişler tarafından önem kazanması ile Keles’e canlılık gelmiştir. Osmanlı Beyliği’nin kurulduğu 12. yy’da göçmen Yörük boyları bölgeye gelip yerleşmiştir.

Moğol istilasından kaçarak Anadolu’ya göçen Türk boyları Selçuklu İmparatorluğu idaresinde uç beyliği olarak Karacadağ yöresine yerleşmişler, beylik genişleyince Keles ve civarındaki yaylalar yazlık olarak kullanılmıştır. Keles’e 4 km. mesafedeki Kocayayla’da o dönemde Sultan’ın otağ çadırı kurulduğu bilinmektedir. Kocayayla’da yapılan Sultan Camii’nin kalıntıları da mevcuttur. Ahmet VeŞk Paşa’nın valiliği döneminde Yörük göçmenler Keles’e yerleştirilmiştir.Yunan işgali sırasında ve Kurtuluş Savaşı’nda milisler büyük yararlılık göstermiştir.Dağlık bölge olduğundan Bursa’nın diğer yörelerine göre folklorik değerler burada daha az zarar görmüştür.Yıldırım Beyazid’in kardeşi Yakup Bey tarafından yaptırılan külliye, ilçedeki en önemli tarihi eserdir. İlçeye 5 km uzaklıktaki, Sultan Otağı’nın kurulduğu Kocayayla’da her yıl Haziran ayında geleneksel Yörük şenlikleri düzenlenir.